Steatyt – wspaniały dar natury

Powiecie Państwo, że cuda się nie zdarzają. W zasadzie tak, ale... są wyjątki. Do nich należy z pewnością STEATYT.

Kamień ten powstał dzięki procesowi, który rozpoczął się przed 2,5 miliardami lat. Ciągle pękająca skorupa ziemska wyrzucała lawę o temperaturze 1600 °C, która rozprzestrzeniała się po dnie morskim. Minęły setki milionów lat, płyty kontynentalne zderzyły się i wypiętrzyły, przez co skamieniała lawa została wciśnięta prawie pionowo w środek tworzących się gór.

Ciśnienie wynosiło tam 4000 atmosfer, a temperatura około 500 °C. Pod wpływem wysokiej temperatury i ciśnienia zaczął się krystalizować minerał. Na końcu tych przemian powstało jedyne w swoim rodzaju dzieło natury – steatyt. Występuje on – w bardzo reglamentowanych przez naturę ilościach – w rejonie Alp szwajcarskich, na północy Europy, w Finlandii, Norwegii, Szwecji oraz w Indiach.

Steatyt jest odporny na ogień i wilgoć, nawet w wysokich temperaturach nie podlega stałym zmianom. Jeśli porównamy steatyt z szamotem, to jego przewodność cieplna jest 6 do 7 razy lepsza, jego masa właściwa jest około dwa razy większa, a jego ciepło właściwe jest o około 15% wyższe!!! Kamień ten szybko przyjmuje ciepło, akumuluje je i powoli oddaje. Żaden inny materiał nie ma tak dobrych właściwości magazynowania ciepła, a następnie sukcesywnego oddawania go otoczeniu. Nasi przodkowie odkryli właściwości steatytu już ponad 2000 lat temu. Ze steatytu wykonywano formy do odlewania z brązu, lampy oliwne, ognioodporne naczynia. Od XVIII wieku zaczęto zastępować piece murowane piecami ze steatytu.

Piec ze steatytu nagrzewa się szybko (około pół godziny) i oddaje ciepło powoli (do 20 godzin). Jeżeli opalany jest suchym drewnem, to wystarczy w nim palić dwa razy na dobę. Jest więc łatwy w obsłudze i ekologiczny. Ciepło rozprowadzane jest na zasadzie promieniowania, które jest zdrowe dla organizmu człowieka.

Jeśli chodzi o branżę kominkową, to można rozróżnić dwa sposoby wykorzystania steatytu (niemiecka nazwa: speckstein, angielska: soapstone). Pierwszy, najbardziej sensowny, ale i najdroższy, to budowa ze steatytu całych pieców – łącznie z paleniskami.

Witold Hawajski