Kominki, które rozpaliły świat cz.II

Po wojennych latach biedy ludzie mieli serdecznie dość palenia drewnem i odpadami. W roku 1950 firma HAAS + SOHN wypuszcza pierwszy piecyk olejowy. W roku 1956 swój pierwszy piec olejowy produkuje OLSBERG. W roku 1950 również JØTUL wchodzi w parafinowe piecyki, w latach sześćdziesiątych zostaje producentem numer 1 tych pieców w Norwegii i aż do roku 1970 piece olejowe to główne źródło przychodów tej firmy.

I tak to w zasadzie wyglądało przez lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte. Wielu producentów pieców na drewno przestawiło się właśnie na piece olejowe czy wręcz grzejniki elektryczne. Kto by wtedy, w latach gospodarczego boomu, myślał o ogrzewaniu drewnem! Był jednak jeden wyjątek. WALTER RŰEEGG, młody zdun ze szwajcarskiego Zumikon, w roku 1959 skonstruował pierwszy kominek grzewczy z zamkniętą komorą spalania. Swój pomysł opatentował. Jak już wspomniałem wyżej, nie był to jednak dobry czas na rozpowszechnienie pomysłu. Potrzebna do tego była inna świadomość ekonomiczna i ekologiczna oraz... szkło kominkowe. Ale o tym później. W roku 1973 ten sam WALTER RŰEEGG opracował palenisko z unoszonymi do góry oszklonymi drzwiami. Mógł więc kominek grzewczy jednym ruchem ręki przekształcić się w tradycyjne otwarte palenisko. RŰEEGG zrobił prawdziwą rewolucję i to on w wielkim stopniu jest „sprawcą” tych wszystkich wkładów, które służą do budowy kominków.

Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte XX wieku to okres kryzysów paliwowych. Tania ropa naftowa, którą dotąd lano bezmyślnie strumieniami, zaczęła drastycznie drożeć. Ba, były chwile, gdy jej brakowało całkowicie. I oto świat przypomniał sobie znowu o takim paliwie jak drewno.

Skorzystały na tym szybko firmy, które już miały kiedyś z piecami na drewno do czynienia.

W ten sposób odkurzone stare formy i piece na drewno w latach siedemdziesiątych ponownie stały się najważniejsze dla firmy JØTUL.

W roku 1970 duńska firma RAIS wyprodukowała RAIS 1, pierwszy piec kominkowy zbudowany według recepty: na górze wnęka-piekarnik, na dole schowek na drewno, a na środku palenisko zamykane drzwiczkami. Oczywiście, pierwsze drzwiczki były całkowicie zaślepione. W ten sposób zrodził się stalowy piec kominkowy, jaki w tysiącach odmian jest produkowany przez setki firm na całym świecie. Jednak dla przypomnienia pochodzenia pomysłu czasami nosi nazwę „piecyka duńskiego”.

W latach siedemdziesiątych pojawiły się na rynku francuskim firmy, które zamiast jednostkowo wykonywanych kominków stworzyły ich seryjną produkcję, dostępną na zamówienie z kolorowego katalogu. Zdecydowanym liderem tego rynku we Francji została firma CHEMINÉE PHILIPPE, a w Niemczech działający od 1975 roku HARK. Z kolei w innej części Europy, w Finlandii, rozpoczęła w 1979 roku działalność firma TULIKIVI, znana do dzisiaj z mistrzowskiego opanowania budowy pieców ze steatytu.

Nie wszystkim wystarczały szablonowe produkty. Pojawiło się zapotrzebowanie na design, coś innego, indywidualnego... W tym właśnie czasie DOMINIQUE IMBERT stworzył firmę FOCUS i swoją pracownię otworzył GUENTER MATTEN. Ogniste dzieła tych mistrzów nadal budzą podziw, a ich pracownie funkcjonują do dzisiaj i znane są na całym świecie. W domach było wiele kominków starego typu, które właściciele chcieli przerabiać na kominki „z wkładem”. W roku 1981 francuska firma FONDIS wymyśliła kasetę kominkową służącą do modernizacji otwartych palenisk. Wsuwało się takie pudełko do starego kominka w miarę możliwości bez wielkich destrukcji. Fabrycznie wykonane kasety i kasety wykonywane na miarę wiele firm produkuje do dzisiaj.

Witold Hawajski